asirlar olmus, vakit olmamis, unutuvermisim burayi..

costa rica buyulu bi tatil oldu. hic ama hic beklemedigim dostlar kazandirdi. dunya ne garip bir yer. and costa rica is a crazy place. ben bile bas donmesinden neler oldugunu anlamazken sanirim buraya yazmak cok zor..

acaba fotografci mi olsam?

 

oy oy ne kadar zaman olmus yazmayali. gitmek yaklastikca garip bir his kapliyor içimi hani sýnýrsýz bi mutluluk ama ayný anda "kýzým salak mýsýn ya goremicen bu insanalrý þþht hop farket"cilik. 

lisenin her ogesine ama her ogesine beni ben yaptýðýný düþünerek sonsuz minnettarlýðýmý sunuyorum.. onemli insanlar var cok onemli insanlar benim icin. iyiki varlar, of iyiki varlar ya!! of gidicem.. offf... iþte böle dengesizlik buhraný bi dönem. bazý þeyler ne garip?

þükür..

ezra stiles rulezz..

sorunlu bir dönem.. insanlar arasý farklýlýklar coðu zaman guzel ya, pek de guzel olmadýðý bir donem.. farklý tepkiler, bakýþ açýlarý, öncelikler, düþünceler, kararlar, vs. vs. hayatla baþa çýkýþ yollarý çok farklý herkesin. insanlarýn birbirini anlamasý ara sýra olan ve mucizevi bir olay. normalde olmuyor.

mesela ben kuzenimi anlamýyorum. teyzemi de. düþününce hersey annesi yuzunden ve de onun annesi. sonu da gelmiyor. herkes doðru bildiðini yapýyor ama ortada kocaman bir "sorun" var. hatta saðlýk sorunu boyutuna gelmiþ bi sorun.

ve de karýþmamýn imkaný yok. cünkü kendi sýnýrlarýndan içeri sokmuyor beni. üstelikte girmeye calýþanlarýn kafasýna kültablasý fýrlatýyor.
karýþmýyorum kimseye.
pasifim.
bilmiyorum.
anlamýyorum.
"daha benim yaþým kaç!" diye baðýrasým geliyor ama biliyorum ki hiç bi gün hayatýn tüm yükünü kaldýrabilecek kadar yaþlý olamayacaðým. taþýyabildiðimi taþýyorum.
iyi gideceðine dair umudum yok. sýðýndýðým inanç da sedece beni zar zor koruyor su ara. baþka insanlara aþýlayamýyorum. annem uzgun ama onu mutlu edemiyorum. hersey iyi olacak diyemiyorum cunku biliyorum olmayacak.
hayat daha kolay olmuyor.
haksýzlýk kanýnda var hayatýn.

ya kesin incelmek gerek ya bu böle gitmez. bi ay kala rejim yapcam diodm mezuniyete. iþte o zaman geldi. hani ardýndan yaz, amerika fln.. toplucana akýllý bi iþ olur. ya bugun hoþ bi gün ya gercektende bi güç var ki insana morali ne zaman nasýl vereceðini biliyor. en istediðin ve gercekten hakettiðin anda. umarým su iki üç pürüz de hallolur mesela yeðenciðim iyileþir falan.
lütfen.

uzun zaman olmus ya yazmayalý. huzurluyum su an, fazla dusunmemeyi seviyorum ve sahip oldugum seylere bakýnca o kadar sanslýyým ki.. uzulmek ayýp ya. ama tabi kaçýnýlmaz.. neyse suanda benle deðil..
cevaplar geliyor yavaþ yavaþ. franklin and marshall ardýndanda vassar gelmiþ. of gelecek ne bilmiyorum ama heyecan verici oldugu kesin..
me gusta los aviones
me gustas tu
me gusta viajar
me gustas tu

la la

mu gusta fuego muchisimo
y noche..

kafayi yedim write up yaza yaza. bu kar tatili cok iyi oldu valla. hem huzur otesi, hem ekstra zaman... dun annemle meleðin düþüþüne gittik. yok yani cok filmin sonunda apýþýp kalmýþtým ama bu kadar lök diye bitenini ilk kez görüyrum ne diyim. yinede bayaa hoþ bi filmdi, burdan herkese tavsiye...
ilk ispanyolca dersi de bu arada bole güme gitti tabii.. bir de dün ezginin yazdiklarýný okurlken cok duygulandim ne yalan söyleyim. böle muhtesem raytaplara karsilik ne yazsanýz yetmiyor, kotu bir his. neyse denedim en azýndan. tostumu sogutmiyim simdi.

hic de fena bir hafta deðildi bu hafta. bir tek handenin uzulmesine uzuldum o kadar. onun dýþýnda istanbul modern, handeciimi koca bi hafta sonra doya doya gormem, yaran incredible familya animasyonu, ereni atýyo olmiim 8 ay falan sonra gormem ve dertleþmem, bugun meriç ve canberkin muhtesem muhabbeti.. 

kar yagmasý da ayrý bi keyif, oyle seviyorum ki buz havalarýný. siyah paltonun uzerini buz  kaplaya kaplaya, ayagýn taksim ray kenarlarýnda biriken sulara bata çýka, kulaklarýn soguktan kýzararak son surat yurumek ne keyif!

yýllýk fotosunuda bir daha cektirdim. en son eren ve zeynebin "otopsi odasýnda bu kýzý gosterseler bu yasemin deðil derim" demesinden sonra dedim e okadar da olmasýn bari, kýçým dona dona o karda taksim zumrute yurudum, bu sefer elimden geldigince dogal çektirdim bi kaç poz. e hadi hayýrlýsý.
demoþun beatles da canlý müzik sýrasýnda baðýrýp da bateristin acayip bakýþlarý arasýnda h. þakýmasý beni de þaþýrttý hani.
kullanýlmak istemek nasýl bir duygu?
hani "love me love me say that you love me fool me fool me go on and fool me" misali
çok kiþiden duydum bunu adam gibi adamlar, olgun dediðim kadýnlar da soyledi. "olsun sýrf beni kullandýðýný biliyorum ama onsuz yapamýyorum, kullansýn beni" nasýl bir þey bu ya? hani gururun dibe vurduðu yer olmasýnýn yaný sýra, çok acý verici olsa gerek. zamanýnda kabullenmesemde yakýn bir his duymuþtum birilerine ama özümseyen insanlar olmasý ilginç. hem de bunu soyleyenlerden bir kaç tanesinin "kullanýlmak" istedikleri insan dýþýnda üç beþ sevgilisi var. nassýl ya? neyse bir suru baþka þey gibi bunu da yargýlamadan kafamýn bir köþesine yazýyorum. binlerce farklý hayat gorusunden bir tanesi. bana pek yakýn deðil ama baþýna gelmeden ahkam kesmemek lazým. hayýr zamanýnda kendimi rezil durumlara soktuðum olmuþtu ve çevremdekilerden beklediðim tek þey bir parça anlayýþtý. o bakýmdan artýk kimseyi yargýlamýyorum. anlýyorum seni kardeþim, anlamasam da boþver bir bildiðin vardýr, bunca dil döküyosun.

e tabi hukuk böle iþlemiyor ya benden hukukçu olmaz zaten. bence herkes haklýdýr çoðu durumda. heh daha canisine raslamdým ondandýr. hani kalp kesenini gördüm de adam biçeni henüz ortada yok.

oh lord please don't let me be mizunderstood dý dý dým dý dý dýmmm...

saat kac oldu? 4.37. neden hala uyumadým bilmiyorum. ne bi iþim vardý ne de yarýn var. tatilin manasýnýn sýnýrlarýný zorluyorum. sabaha karsý yat, oðlene kadar uyu, fizyoterapiye geç kal, gunde 3 film izle, kitap oku, resim yap. sanýrým sonuncusu en keyif vereni. film ve kitap gözümü yoruyor. bir de artýk dogru düzgün film cekmiyolar mý be? her televizyonu acýsýmda biþey bulamayýp bi hýnçla kapatýyorum, taa ki sýkýlýp bi daha açana kadar. neyse bugun ezgiyi gördüm günüme renk kattý. fark ediyorum da ölümü kabullenmemiþ ne çok insan var dünyada! belki doðamýzda deðildir.

ölüm.. soðuk deðil. çünkü ýsýsý yok. hiç biþiyi yok. boþ. yüzde doksaný acýlý. hani þanslý bi yuzde için daha bi rahat, belki yaþlý yataðýnda, ya da ani.

peki hemen bugün þu an ya da az sonra þu yazdýklarýmý okuduktan sonra ölürsen, ölürsem, ölürsek?en beklemediðin anda, acýlar içinde, hayatýnýn baharýnda? of hissizleþtim. gecelerdir uykumu kaçýran fikri umursamaz mý oldum? acaba ölümü kabullenmeyi baþardým mý? umarým. tamam, o zaman sýra hayatý anlamdýrmakta. basitliði kabullenmekte. "her þeyin yalan olduðunu bilerek bir þeylere anlam yüklemeyi baþarmak savaþçýlýktýr."

of. çok soru sorup düþünmekten sýkýldým.. handeee!! nerdesin gel artýk. bu kadar mý özlenir ya bi insan? ispanyolca, bahar, aþk(?), acý, renk, su, üniversite, amerika, seçimler, heyecan... gel bekliyorum.

evet hayat güzel her þeye raðmen.
basit:
breathe in, breathe out.

þükürler olsun, yaþadýðýmýz ama hak etmediðimiz tüm mutluluklara. saðlýk, özgürlük, sevebilmek, sevilmek, dostlar, hayat, çukulata..   hak ettiðimiz þeyler mi? hayýr sadece þans.. daha fazlasýný istemeden önce bunlarýn deðerini bilmek gerek.

4.52   

"angels are bright still
though the brightest fell"

"en parlak"? ne demek? var mý? teþekkürler hayata, öðrenmenin cidden zamaný yok. bu sene bayram hediyemde buymuþ. "en" diye birþeyin olmadýðý konusunda küçük bi hatýrlatma.